Dustin Byfuglien był zawodnikiem NHL przez piętnaście sezonów. Grał w barwach Winnipeg Jets, Chicago Blackhawks oraz Atlanta Thrashers (późniejszych Winnipeg Jets). Trudno przeoczyć znaczenie jego obecności w lidze, mając na uwadze świetne warunki fizyczne, którymi dysponował, twardość w grze i posiadane przez niego umiejętności. Rola Dustina w zdobyciu przez Blackhawks Pucharu Stanleya w 2010 roku była szczególnie znacząca. Wspominając zbliżającą się kolejną rocznicę tego zwycięstwa, oto kilka ciekawostek o „Big Buffie”.

Powiązania rodzinne

Hokej jest częścią DNA Byfugliena. Jego kuzyn, Derrick Byfuglien, został wybrany w drafcie przez Ottawa Senators w 2000 roku. Derrick został wybrany w czwartej rundzie, ale nigdy nie trafił do NHL. Ojczym Dustina, Dale Smedsmo, również grał zawodowo. Został wybrany w siódmej rundzie draftu przez Toronto Maple Leafs w 1971 roku. Jako lewoskrzydłowy rozegrał tylko cztery mecze w NHL dla Maple Leafs.

Wymowa nazwiska

Nazwisko Dustina pochodzi od jego matki, Cheryl Byfuglien, która ma norweskie i szwedzkie korzenie. Chociaż liga wymawia nazwisko Byfuglien jako „Buff-Lin”, norweska wymowa tego nazwiska nie mogłaby być bardziej różna. Według Johana I. Borgosa, norweskiego badacza historii, który prześledził pochodzenie nazwiska, wymawia się je „Bee-Foog-Lee-In”. Każdy, kto próbuje wymawiać to nazwisko tak, jak jest zapisane, najwyraźniej nie jest daleko od prawdy.

Incydent z Evanderem Kane’em

Jedna z najbardziej szalonych historii Byfugliena dotyczyła incydentu z 2015 roku z jego ówczesnym kolegą z Jets, Evanderem Kane’em. Według doniesień, w dniu meczu Kane przestał się nagle kontaktować z drużyną. Kiedy w końcu się pojawił, przyszedł w dresie. Zasady ubioru NHL stanowią, że zawodnicy muszą nosić marynarki, krawaty i eleganckie spodnie na mecze. Ponieważ naruszył dress code, Byfuglien wrzucił ubrania Kane’a pod prysznic, po to, aby nauczyć Evandera bycia solidarnym ze swoimi kolegami z drużyny.

Pasja do wędkowania

Wędkowanie jest dużą częścią życia Byfugliena. Gdy dorastał, zawsze w okresie letnim mieszkańcy Roseau w Minnesocie brali udział w łowieniu ryb. Dustin opowiadał nawet o swoich wędkarskich doświadczeniach kanadyjskiemu magazynowi outdoorowemu, a jako nastolatek nawet zrobił sobie roczną przerwę od hokeja, wykorzystując ten czas na wędkowanie pod lodem. Największą rybą, jaką złowił, był muskellunge o długości 132 cm, znany również jako „muskie”. W przeszłości Byfuglien brał nawet udział w kilku zawodach wędkarskich i miał nadzieję mieć własny program wędkarski po zakończeniu kariery.

Karne minuty

Jednym z najbardziej interesujących osiągnięć Byfugliena są ilości karnych minut, które ma na koncie. Przez cztery kolejne sezony znajdował się w czołowej dziesiątce ligi w tej klasyfikacji. W sezonie 2014-15 był siódmy w lidze ze 124 minutami. W 2015-16 był ósmy ze 119 minutami. W 2016-17 był siódmy ze 117 minutami. Na koniec, w 2017-18 był piąty ze 112 minutami. W swojej karierze uzbierał łącznie 1.094 minuty kar, co idealnie obrazuje jego styl gry, ponieważ nie bał się wykorzystywać swoich warunków fizycznych, aby zadawać potężne uderzenia.

Jak potrafił używać swojego ciała, można zobaczyć na poniższym filmiku, gdy nie sprostał mu taki gracz, jak Chris Pronger, który również słynął ze swojej fizyczności.

Zagranie ciałem Dustina Byfugliena na Chrisie Prongerze

Chciał być jak Mike

Byfuglien mówił o tym, że od zawsze jego idolem był środkowy Minnesota North Stars (obecnie Dallas Stars), członek Hall of Fame, Mike Modano. W jednej z wypowiedzi na temat swojej kariery hokejowej, powiedział w następujący sposób: „Dla mnie to nie jest historia od zera do bohatera, jaką ludzie chcą z tego zrobić. Dorastałem, kibicując North Stars i marząc, tak jak wiele dzieci w Minnesocie, że może kiedyś zostanę zawodnikiem takim jak Mike Modano,.” Wspominał, że bardzo chciałby mieć okazję grać z Modano w jednej drużynie. Był tego bardzo blisko, jednak finalnie Byfuglien nie znalazł się w składzie reprezentacji USA na igrzyska olimpijskie w 2010 roku.