Obrońca Chicago Blackhawks, trzykrotny zdobywca Pucharu Stanleya Duncan Keith, został w poniedziałkowy wieczór jednym z sześciu zawodników wprowadzonych do Hockey Hall of Fame. Keith, dwukrotny laureat Norris Trophy, spędził w barwach Blackhawks 16 sezonów, a jego 1192 rozegrane mecze ustępują w historii klubu tylko Stanowi Mikicie, który rozegrał 1396 spotkań. W barwach reprezentacji Kanady Keith zdobył dwa złote medale olimpijskie – w Vancouver (2010) i w Soczi (2014) – a w 2015 roku sięgnął również po Conn Smythe Trophy dla najbardziej wartościowego zawodnika fazy play-off. Jeden z najbardziej utytułowanych obrońców współczesnej ery NHL wszedł na scenę, by oficjalnie zostać wprowadzonym do Galerii Sław i odebrał swoją pamiątkową tabliczkę Hall of Fame z rąk jej członka, Roba Blake’a, wprowadzonego do niej w 2014 roku.

Następnie przyszła pora na łzy. Keith wygłosił 11-minutowe przemówienie, które miało klasę godną Galerii Sław. Przypomniał w nim liczne wspomnienia z kariery, dziękując swoim rodzicom, pierwszemu trenerowi w NHL, Trentowi Yawneyowi, rodzinie Wirtzów, czyli właścicieli Blackhawks, wszystkim kolegom z tej organizacji i wielu innym osobom, które wierzyły w niego, pomagając spełnić hokejowe marzenia. Keith mówił też, jak wyjątkowe było dla niego granie dla Chicago Blackhawks i jakie przyjaźnie na całe życie zyskał na drodze do trzech mistrzostw NHL.

Na ceremonii obecni byli Patrick Sharp i Brent Seabrook – dwaj najlepsi przyjaciele Keitha i również trzykrotni zdobywcy Pucharu Stanleya z Blackhawks. Keith wspomniał, że jednym z jego ulubionych momentów kariery było, gdy on i Seabrook zostali pierwszym duetem obrońców w historii NHL, którzy rozegrali razem 1000 meczów. Opowiadał też o częstych, powtarzających się po meczach, spotkaniach w hotelowych pokojach Seabrooka lub Sharpa – gdzie jedli paluszki z kurczaka, pili dietetyczną Colę i rozmawiali o hokeju do późnych godzin nocnych. Dodał, że dziś jego najcenniejsze hokejowe chwile to te spędzane z synem Coltonem i z drużyną z rodzinnego Penticton w Kolumbii Brytyjskiej. To – jak mówił – przypomina mu, czym ten sport naprawdę jest, czyli radością, więzią i byciem częścią czegoś większego niż on sam był.

Po podziękowaniach dla brata Cama, siostry Rebeki, syna Coltona i wszystkich kibiców, Keith zakończył swoje przemówienie słowami, które chwyciły za serca każdego obecnego w sali: „Ale największą rzeczą nie były zwycięstwa ani banery. To byli ludzie” – powiedział. „Koledzy z drużyny, którzy stali się braćmi, trenerzy, którzy we mnie wierzyli, fizjoterapeuci, którzy dbali o nasze zdrowie, rodzina, która trwała przy mnie w górkach i dolinach — bo właśnie to daje ci ten sport. Ludzi, z którymi idziesz do boju. Ludzi, którzy stają się twoją rodziną. Dlatego hokej zawsze będzie najdoskonalszą grą zespołową. Nie można gonić marzenia w pojedynkę — nie podnosisz Pucharu ani nie zakładasz złotego medalu sam. Podnosisz go razem ze wszystkimi, którzy kiedykolwiek cię podnieśli. Dla wszystkich, którzy kiedykolwiek mnie podnieśli — dziękuję, że byliście moją drużyną. Będę was niósł ze sobą przez resztę mojego życia.”
Nic dodać, nic ująć. Dobrze powiedziane, Duncs. Gratulacje dla jednego z największych zawodników w 100-letniej historii Chicago Blackhawks z okazji włączenia do Hockey Hall of Fame klasy 2025. To miasto na zawsze będzie napędzane Duncanem.
🎥 Wystąpienie Duncana Keitha
📊 DUNCAN KEITH – STATYSTYKI I TROFEA
🏆 Kariera w NHL
Lata w NHL: 2005–2022
Drużyny: Chicago Blackhawks (2005–2021), Edmonton Oilers (2021–2022)
Mecze w sezonie zasadniczym: 1256
Punkty: 646 (106 goli + 540 asyst)
Średni czas gry: 25:25 min/mecz
Plus/minus: +159
Strzały na bramkę: 2128
Kary: 624 minuty
🏒 Playoffy NHL
Mecze: 151
Punkty: 91 (19 goli + 72 asysty)
Czas gry: 27:49 min/mecz
Bilans +/–: +40
Osiągnięcia
🥇 Złote medale olimpijskie:
- Vancouver 2010
- Soczi 2014
🏆 Puchary Stanleya:
- 2010
- 2013
- 2015
🏆 Conn Smythe Trophy (MVP Playo-ffów):
- 2015
🏆 Norris Trophy (najlepszy obrońca NHL):
- 2010
- 2014
🌟 All-Star Games:
4 występy (2011, 2015, 2017, 2019)
Kariera w barwach Chicago Blackhawks
- Sezony: 16
- Mecze: 1192
- Punkty: 625 (101 goli + 524 asysty)
- Średni czas na lodzie: 25:29 min/mecz
Najlepszy sezon: 2009–10 — 69 punktów (14 G, 55 A)

