Generalny menedżer Chicago Blackhawks, Kyle Davidson, dokonał naprawdę dobrej hokejowej wymiany podczas trade deadline w 2025 roku, gdy oddając Setha Jonesa do Florida Panthers, pozyskał bramkarza Spencera Knighta i wybór w pierwszej rundzie draftu. Obie strony dostały dokładnie to, czego szukały. Jones był kluczową częścią defensywy Panthers w drodze do drugiego z rzędu Pucharu Stanleya, podczas gdy Blackhawks otrzymali wyjściowego bramkarza na lata oraz kolejny zasób draftowy. Knight rozegrał swój pierwszy pełny sezon w NHL jako bramkarz numer 1. Wpasował się w resztę swoich kolegów z drużyny, mając zarówno dobre, jak i złe momenty, ale po drodze zaliczył sporo niezbędnych lekcji.

„Myślę, że to był dobry sezon” — powiedział Knight. „Oczywiście przyszedł trade deadline i straciliśmy kluczowe elementy składu. To było trudne. Myślę, że ogólnie to był dobry rok grania większej liczby meczów. Czułem się dobrze. Czułem, że mogłem grać więcej i w pewnym momencie będę musiał grać więcej, prawda? Jeśli grasz 50-60 meczów w sezonie regularnym, zagrasz 70-80 razem z play-offami, a właśnie to chcemy zrobić w przyszłości.”

Po przegraniu swoich pierwszych dwóch startów, Knight wygrał cztery z kolejnych pięciu, w tym trzy z rzędu. Tylko cztery razy w swoich pierwszych 25 startach, pozwolił na utratę więcej niż trzech goli. 8 listopada, w meczu przeciwko Calgary Flames, zanotował pierwszy z trzech shutoutów w sezonie. W pierwszych dziewięciu startach osiągnął bilans 6-2-1, tracąc jednego gola lub mniej. W swoim pierwszym sezonie jako podstawowy bramkarz Blackhawks, ustanowił rekordy kariery pod względem liczby startów (55), quality starts (28) i shutoutów, jednocześnie wyrównując rekord kariery wynoszący 19 zwycięstw. „Myślę, że moja gra wyglądała dobrze, po prostu się rozwijała” — powiedział Knight. „Wciąż uczę się, jak wykonywać lepsze odczyty. Byłem we wszystkich różnych sytuacjach, różnych rodzajach meczów i pod presją — grając gdy odrabialiśmy straty, czy też grając z prowadzeniem. To są czynniki wpływające na odczyty, które wykonujesz i na to, jak reagujesz.”

Świetna obrona Spencera Knighta w meczu z Los Angeles Kings

Knight jest idealnym bramkarzem na ten etap przebudowy. Nie tylko jego talent utrzymywał Blackhawks przez większość meczów, ale również jego usposobienie pomagało podczas trudnych spotkań. Potrafi trzymać emocje pod kontrolą i nie pozwalał wyprowadzić się z równowagi. Ten spokój w bramce przenosił się na drużynę grającą przed nim, budując zaufanie między bramkarzem, a zawodnikami z pola. „Jest bardzo spokojny i dość zrównoważony” — powiedział główny trener Jeff Blashill. „Nie jest wyluzowany – jest bardzo konkurencyjny i poważny, ale zrównoważony. To naprawdę ważne. Za każdym razem, gdy mieliśmy emocjonalne wzloty i upadki oraz wysokie i niskie momenty, które przychodzą z młodą drużyną i młodym korpusem defensywnym, Spencer dał nam możliwość zachowania spokoju w obliczu przeciwności, co było naprawdę ważne. On konsekwentnie to robił — nigdy nie stając zbyt emocjonalnie wysoko ani nisko. Nigdy nie pozwolił, by frustracja stała się dużą częścią tego, kim jest. Ma naprawdę świetne podejście do wyciągania nauki z poprzedniego meczu i ruszania dalej.”

Statystyki sezonu Burakovsky’ego

Bilans: 19-25-11

Starty: 55

Rozegrane mecze: 55

Średnia straconych bramek na mecz: 2,82

Skutecznośc obron: 90,2%

Shutouty: 3

Quality starts: 28

Procent quality starts: 50,9%

Gole obronione powyżej średniej: 10,4

Stracone gole: 155

Procent obron przy strzałach wysokiego zagrożenia: 85,2%

Knight przez większość sezonu był pod ostrzałem. Zmierzył się z czwartą największą liczbą strzałów spośród wszystkich bramkarzy NHL, a trzej gracze będący przed nim, mieli co najmniej o trzy starty więcej. Tylko Ilya Sorokin z New York Islanders, stanął naprzeciw większej liczby strzałów wysokiego zagrożenia niż Knight. Jego procent obron przy strzałach wysokiego zagrożenia było trzecim wynikiem wśród bramkarzy z co najmniej 35 startami. Knight nieco osłabł pod koniec sezonu, ale to zrozumiałe, biorąc pod uwagę większą liczbę rozegranych meczów niż kiedykolwiek wcześniej, zwłaszcza w skondensowanym harmonogramie olimpijskim. Pokazał, że świetnie gra pod presją, a gdy ogólna defensywa drużyny się poprawi, nie będzie musiał robić aż tyle, ile robił w poprzednim sezonie. Wobec czego trzymuje ocenę 4 w szkolnej skali ocen.