Historia numerów na koszulkach Blackhawks (71-80)

Kontynuujemy naszą podróż przez historię numerów drużyny Chicago Blackhawks. Ta organizacja, mająca za sobą 100 lat funkcjonowania, może pochwalić się wieloma znanymi nazwiskami. Ta seria pomoże rzucić światło na mniej znanych i zapomnianych graczy Blackhawks. Przedstawiamy najlepszego gracza, który nosił każdy z tych numerów, a przy okazji dzielimy się z Wami kilkoma ciekawostkami. Jeśli przegapiliście którekolwiek z poprzednich odcinków tej serii, zapraszamy do zapoznania się z nimi:

Numery 1–5

Numery 6–10

Numery 11–15

Numery 16–20

Numery 21–25

Numery 26-30

Numery 31-35

Numery 36-40

Numery 41-50

Numery 51-60

Numery 61-70

Nr 71 – Taylor Hall

Liczba hokeistów, którzy nosili numer 71: 3

Pierwszy gracz noszący numer 71: Lucas Wallmark

Ostatni zawodnik noszący numer 71: Taylor Hall

Inny gracz z numerem 71: Phillip Kurashev

Ciekawostka: Zarówno Lucas Wallmark, jak i Phillip Kurashev nosili numer 71 w sezonie 2020–21.

Taylor Hall został pozyskany z Boston Bruins wraz z Nickiem Foligno tuż przed draftem NHL 2023 roku. Ten ruch miał sens, ponieważ Hall, jako były pierwszy wybór w drafcie, miał pomóc Connorowi Bedardowi. Ostatecznie to Foligno okazał się znacznie cenniejszym graczem dla drużyny. Pierwszy sezon Halla w Chicago ograniczył się do 10 meczów z powodu kontuzji kolana. W następnym sezonie rozegrał 46 meczów o zmiennej formie, po czym został sprzedany do Carolina Hurricanes. W barwach Blackhawks zdobył 11 bramek i 23 punkty w 56 meczach.

Nr 72 – Artemi Panarin

Liczba hokeistów noszących nr 72: 3

Pierwszy gracz noszący nr 72: John Tonelli

Ostatni zawodnik noszący nr 72: Alex Vlasic

Inny gracz z nr 72: Artemi Panarin

Ciekawostka: Artemi Panarin nosił numerr 72, ponieważ numer 9, z którym zawsze grał, w Chicago został wycofany na cześć Bobby’ego Hulla.

Artemi Panarin był jednym z najlepszych transferów byłego generalnego menadżera Stana Bowmana, który w 2015 roku podpisał kontrakt z tym dynamicznym skrzydłowym z KHL. Rosjanin od razu nawiązał świetną współpracę z Patrickiem Kane’em i w swoim debiutanckim sezonie strzelił 30 bramek, zdobywając nagrodę Calder Trophy. Po dwóch sezonach miał na koncie 61 bramek i 114 punktów w 160 meczach. Jednak z powodu nieudolnego zarządzania pułapem płacowym przez Bowmana, został w 2017 roku wymieniony do Columbus Blue Jackets za Brandona Saada i Antona Forsberga.

Nr 73 – Lukas Reichel

Liczba hokeistów noszących numer 73: 2

Pierwszy gracz noszący numer 73: Brandon Pirri

Ostatni zawodnik noszący numer 73: Lukas Reichel

Ciekawostka: Brandon Pirri nosił numer 73 tylko podczas jednego meczu w 2021 roku.

Kibice zawsze będą dyskutować, dlaczego Lukas Reichel nigdy nie wykorzystał w pełni swojego potencjału w barwach Blackhawks. 17 wybór w klasyfikacji ogólnej draftu 2020 roku, nigdy nie odniósł trwałego sukcesu w NHL. Niektórzy twierdzą, że nigdy nie dano mu uczciwej szansy na grę u boku najlepszych zawodników, podczas gdy inni uważają, że po prostu nie był wystarczająco dobry. Reichel zmienił numer z 27 na 73 przed sezonem 2024–25. Zdobył 10 bramek i 26 punktów w 75 meczach, zanim na początku sezonu 2025–26 został sprzedany do Vancouver Canucks.

Nr 74 – Nicolas Beaudin

Obrońca Nicolas Beaudin, jedyny gracz w historii Blackhawks grający z numerem 74, okazał się ogromną pomyłką Bowmana. Został wybrany z 27 numerem w 2018 roku, po tym jak Blackhawks już wcześniej, z ósmym numerem, wybrali Adama Boqvista. Lepsze wybory, takie jak Nils Lundqvist, Rasmus Sudin i Mattias Samuelsson, zostały wybrane tuż po Beaudinie. Został zawodowcem w 2019 roku i w ciągu kolejnych trzech sezonów wystąpił zaledwie w 22 meczach NHL, zdobywając dwie bramki i sześć punktów. W 2022 roku został wymieniony do Montreal Canadiens za Camerona Hillisa. Po kolejnym półtora sezonie w AHL klub Canadiens zwolnił Beaudina. Przez ostatnie trzy sezony grał w Europie, m.in. w Czechach i Niemczech.

Nr 75 – Alec Regula

Alec Regula, jedyny zawodnik w historii Blackhawks grający z numerem 75, został pozyskany z Detroit Red Wings w zamian za Brendana Perliniego w 2019 roku. Był partnerem Boqvista w obronie w drużynie London Knights, więc klub chciał sprowadzić kogoś, kto dobrze zna ich czołowego obrońcę. W ciągu kolejnych trzech sezonów Regula wystąpił w 22 meczach w barwach Blackhawks, strzelając jedną bramkę. Był częścią pakietu wraz z Ianem Mitchellem, dzięki któremu w 2023 roku z Bruins pozyskano Halla i Foligno. W zeszłym sezonie powrócił do NHL, rozgrywając 29 meczów w barwach Edmonton Oilers.

Nr 76 – Nick Lardis

Liczba hokeistów noszących numer 76: 2

Pierwszy gracz noszący numer 76: Jakub Galvas

Ostatni zawodnik noszący numer 76: Nick Lardis

Ciekawostka: W 2016 roku, grając w czeskiej Extralidze, Jakub Galvas rozegrał mecz przeciwko swojemu ojcu, Lukasowi.

Nick Lardis dopiero zaczyna ujawniać swój talent. Ten wybrany w trzeciej rundzie draftu 2023 roku zawodnik, zwrócił na siebie uwagę, strzelając 71 bramek w sezonie 2024-25 w barwach Brantford Bulldogs. Miał bardzo udany pierwszy sezon zawodowy, zdobywając 28 bramek w rozgrywkach AHL i NHL. W 41 meczach dla Blackhawks zdobył 10 bramek i 15 punktów. Dzięki bardziej utalentowanemu składowi, ten sezon powinien być przełomowy dla tego młodego skrzydłowego.

Nr 77 – Kirby Dach

Liczba hokeistów, którzy nosili numer 77: 3

Pierwszy gracz noszący numer 77: Paul Coffey

Ostatni zawodnik noszący numer 77: Pat Maroon

Kolejny gracz z numerem 73: Kirby Dach

Ciekawostka: Paul Coffey i Pat Maroon zdobyli łącznie siedem Pucharów Stanleya, zanim dołączyli do drużyny Blackhawks.

Kirby Dach był kolejnym nieudanym wyborem Bowmana w pierwszej rundzie. Te nieudane wybory w drafcie skłoniły Blackhawks do całkowitej przebudowy drużyny i rozpoczęcia od zera. Dach był trzecim zawodnikiem wybranym w klasyfikacji ogólnej podczas draftu NHL 2019 roku, wybranym przed Bowenem Byramem, który właśnie trafił do Blackhawks. Kirby ma talent, by być skutecznym środkowym w NHL, ale nie potrafi utrzymać się w składzie. Jego debiutancki sezon został opóźniony po tym, jak doznał wstrząśnienia mózgu podczas obozu dla debiutantów. Jego drugi sezon został przerwany przez kontuzję nadgarstka, doznaną podczas Mistrzostw Świata Juniorów. Rozegrał 152 mecze dla Blackhawks, strzelając 19 bramek i zdobywając 59 punktów. Kyle Davidson wymienił go do Canadiens podczas draftu 2022 roku za dwa wybory, które zamieniły się w Franka Nazara i Gavina Hayesa. Problemy z kontuzjami towarzyszyły mu również w Montrealu, gdzie opuścił 174 mecze w ciągu ostatnich czterech sezonów.

Nr 78 – T.J. Brodie

Obrońca T.J. Brodie, jedyny zawodnik w historii Blackhawks grający z numerem 78, podpisał przed sezonem 2024–25 dwuletni kontrakt, aby wnieść do młodej formacji obronnej nieco doświadczenia i przywództwa. 34-latek borykał się z problemami przez większą część sezonu i przez ostatnie 22 mecze pozostawał na ławce rezerwowych, mimo że był w pełni zdrowy. W 54 meczach zdobył dwie bramki, 10 punktów i miał bilans -18. Po zakończeniu sezonu, Blackhawks wykupili drugi rok jego kontraktu, a on sam zakończył karierę latem tego roku, nie otrzymując kontraktu na sezon 2025-26.

Nr 79 – Kurtis Gabriel

Kurtis Gabriel, jedyny zawodnik w historii Blackhawks grający z numerem 79, nosił koszulkę z tym numerem podczas dwóch meczów w sezonie 2021–2022. Dołączył do klubu w grudniu 2021 roku w ramach wymiany z Toronto Maple Leafs za obrońcę Chada Krysa. Rozegrał 39 meczów dla Rockford IceHogs, po czym zakończył karierę w następnym okresie między sezonowym po dziewięciu sezonach zawodowych.

Nr 80 – Antoine Vermette

Liczba hokeistów, którzy nosili numer 80: 2

Pierwszy gracz noszący numer 80: Antoine Vermette

Ostatni zawdonik noszący numer 80: Roman Kantserov będzie nosił ten numer podczas swojego debiutu w NHL

Ciekawostka: 56,6-procentowa skuteczność Antoine’a Vermette’a na wznowieniach, plasuje go na dziewiątym miejscu wśród wszystkich graczy od czasu, gdy liga zaczęła rejestrować tę statystykę w 1997 roku.

Blackhawks pozyskali Antoine’a Vermette’a z Arizona Coyotes tuż przed zamknięciem okienka transferowego w 2015 roku, w zamian za wybór w pierwszej rundzie draftu oraz Klasa Dahlbecka. Trudno mu było dostosować się do nowej roli – z gracza należącego przez większość kariery do czołowej szóstki napastników, przeszedł do odgrywania mniej znaczącej roli w silnym składzie. W 19 meczach sezonu zasadniczego zaliczył zaledwie trzy asysty i nie zagrał w pierwszych dwóch meczach fazy play-off, mimo że był w pełni zdrowy. Gdy jednak powrócił do składu, od razu wywarł znaczący wpływ na przebieg gry. Trzy z jego czterech bramek w play-offach były bramkami decydującymi o zwycięstwie, w tym ta strzelona w drugiej dogrywce czwartego meczu finałów Konferencji Zachodniej.

Poprzedni wpis
Drużyna Blackhawks z play-offów 2020 roku – co obecnie robią jej gracze?
Następny wpis
Podsumowanie pierwszego dnia Chicago Blackhawks Prospect Showcase